កម្ពុជា​ត្រូវ​ការ​វប្បធម៌​នយោបាយ​ថ្មី​ទើប​ជាតិ​រុងរឿង

ដោយ៖ ប៉ា ច័ន្ទរឿន (ភ្នំពេញប៉ុស្តិ៍ Wednesday, 10 July 2013)

130710_02

លោក​ ​ហ៊ុន សែន​​​អនុ​ប្រធាន​គណ​បក្ស​ប្រជា​ជន​ និង លោក​សម រង្ស៊ី ប្រធាន​គណ​បក្ស​សង្គ្រោះ​ជាតិ​។ រូប​ថត Bloomberg និង ផា លីណា​

មាន​ស៊ី​ មាន​សែន ​ទើប​នយោបាយ​ខ្មែរ​ទៅ​មុខ​ហើយ​អ្នក​ទាំង​ពីរ​បាន​សុខ

ជម្រាបសួរ លោក ការី​និពន្ធ

ក្រោយ ពី​បាន​អាន​អត្ថបទ «លោក សម រង្សី​ប្រកាស​វិល​មក​កម្ពុជា​វិញ» បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​នឹក​ឃើញ​ពុំនោល​មួយ​ដែល​អ្នក​នយោបាយ​ខ្មែរ ធ្លាប់​និយាយ​ថា «មាន​ស៊ី អត់​សែន មាន​សែន អត់​ស៊ី»។ ពុំនោល​នេះ​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​វប្បធម៌​នយោបាយ​«ទឹក​ឡើង​ត្រី​ស៊ី​ស្រមោច តែ​ពេល​ទឹក​ហោច​ស្រមោច​ស៊ី​ត្រី»។

ជា​ការ​ពិត ធម្មជាតិ​នៃ​នយោបាយ មាន​ភាព​ស្មុគស្មាញ​។ ប៉ុន្តែ​នៅ​ក្នុង​នាម​ជា​អ្នក​អប់រំ​ម្នាក់ ខ្ញុំ​យល់​ថា អ្នក​នយោបាយ​ខ្មែរ​គួរ​តែ ផ្លាស់​ប្តូរ​ឥរិយាបថ​របស់​ខ្លួន​បែប​ជ្រុល​និយម​បែប​នេះ ហើយ​ផ្លាស់​ប្តូរ​ការ​យក​ឈ្នះ​ចាញ់​ក្នុង​លក្ខណៈ​ជា​បុគ្គល ឬ​បក្ស មក​គិត​ពី​ប្រយោជន៍​ជាតិ​ជា​ធំ។ ហេតុ​នេះ​ហើយ យើង​គួរ​តែ​ប្តូរ​ផ្នត់​គំនិត​ខាង​លើ​មក​ជា​«មាន​ស៊ី មាន​សែន ទើប​នយោបាយ​ខ្មែរ​ទៅ​មុខ ហើយ​អ្នក​ទាំង​ពីរ​បាន​សុខ»។

នៅ​ក្នុង​ទសវត្សរ៍​១៨៤០ ស្តេច​សៀម រាមាទី​៣ បាន​សរសេរ​ថា «ប្រជាជន​កម្ពុជា​តែង​តែ​ច្បាំង​គ្នា​ឯង​នៅ​ក្នុង​ការ​ឡើង​កាន់​អំណាច​។ អ្នក​ដែល​ចាញ់​នៅ​ក្នុង​ចម្បាំង​នេះ​ទៅ​សុំ​កម្លាំង​ជំនួយ​ពី​ប្រទេស​ជិត ខាង ចំណែក​ឯ​អ្នក​ឈ្នះ​វិញ ក៏​ទៅ​ពឹង​ជំនួយ ពី​ប្រទេស​ជិត​ខាង​មួយ ទៀត​ដែរ​»។ បើ​ក្រឡេក​មើល​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ខ្មែរ យើង​ឃើញ​ថា​អ្នក​នយោបាយ​ខ្មែរ​ជា​ច្រើន បាន​នៅ​តែ​បន្ត​ទម្លាប់​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​ជាតិ​អន្តរាយ​បែប​នេះ។ ការ​បែក​បាក់​គ្នា​របស់​អ្នក​នយោបាយ​មាន​តែ​ធ្វើ​ឲ្យ​ជាតិ​បាត់បង់​។ ខ្មែរ​យើង​បាន​បាត់បង់​ទឹក​ដី ធនធាន​សម្បត្តិ​ធម្មជាតិ និង​វប្បធម៌ ហើយ​ជាតិ​ខ្មែរ​លិច​លង់​ស្ទើរ​តែ​លស់​ព្រលឹង​។ តើ​យើង​នៅ​ចង់​បន្ត​ឲ្យ​ខ្មែរ​បាត់បង់​អ្វី​ទៀត?

ឆ្លង​តាម​ប្រវត្តិសាស្រ្ត​ដ៏​ជូរ​ចត់ ខ្ញុំ​គិត​ថា​ទាំង​អ្នក​នយោបាយ និង ប្រជាជន​ខ្មែរ ត្រូវ​តែ​រៀន​ពី​ប្រវត្តិសាស្រ្ត ហើយ​ចៀស​ឲ្យ​បាន​ការ​ជាន់​គន្លង​ជីវិត​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​ជាតិ​អន្តរាយ​បែប​នេះ។ ជា​អ្នក​សិក្សា​ទស្សនវិជ្ជា​ម្នាក់ ខ្ញុំ​យល់​ថា​ប្រសិន​បើ​យើង​ចង់​បាន​លទ្ធផល​ថ្មី យើង​ត្រូវ​តែ​ផ្លាស់​ប្តូរ​ការ​គិត និង​ការ​ប្រព្រឹត្ត​របស់​យើង។ ដោយ​ឈរ​លើ​ទស្សនវិជ្ជា​នេះ ខ្ញុំ​គិត​ថា​ខ្មែរ​យើង​ប្រហែល​ជា​ត្រូវ​ជំម្រុះ​វប្បធម៌​ខ្លះ​ដែល​មិន​បាន​ ធ្វើ​ឲ្យ​ជីវិត​ប្រសើរ ហើយ​ងាក​មក​បណ្តុះ​គ្រាប់​ពូជ​នៃ​វប្បធម៌​នយោបាយ​ថ្មី។

ឧទាហរណ៍ វប្បធម៌​នៃ​ការ​ផ្លាស់​ប្តូរ​អំណាច ដោយ​សន្តិវិធី​ដែល​ធានា​សុខុមាលភាព និង​សុវត្ថិភាព​ទាំង​អ្នក​ដែល​ត្រូវ​ឡើង​កាន់​អំណាច និង​អ្នក​ដែល​ត្រូវ​ចុះ​ចេញ​ពី​អំណាច​។ មាន​ន័យ​ថា យើង​ត្រូវ​ផ្លាស់​ប្តូរ​ឥរិយាបថ​ចាស់ និង​ទទួល​ស្គាល់​ថា ទាំង​បុគ្គល​នៅ​ក្នុង​គណបក្ស​កាន់​អំណាច និង​គណបក្ស​ជំទាស់​មិន​មែន​ជា​ត្រី ហើយ​ក៏​មិន​មែន​ជា​ស្រមោច​ដែរ​។ ប៉ុន្តែ​ជា​មនុស្ស និង​ខ្មែរ​ដូច​គ្នា​ដែល​មាន​មនសិការ និង​ការ​ប្តេជ្ញា​ខ្ពស់​ក្នុង​ការ​ធ្វើ​ឲ្យ​ប្រទេស កម្ពុជា​មាន​សុខ​សន្តិភាព និង​ការ​អភិវឌ្ឍ​។

សម័យ​នេះ​ជា​សតវត្សរ៍​ទី ២១ ដែល​គេ​ឲ្យ​តម្លៃ​លើ​ការ​គ្រប់​គ្រង​ដោយ​នីតិរដ្ឋ។ ដូច្នេះ​ហើយ យើង​មិន​ត្រូវ​នៅ​ប្រើ​ប្រាស់​ទ្រឹស្តី​នយោបាយ​រដ្ឋ​ធម្មជាតិ​ដែល​សត្វ​តូច​ តែង​តែ​ត្រូវ​បាន​ស៊ី​ដោយ​សត្វ​ធំ ដែល​ទស្សនវិទូ​អង់គ្លេស លោក ថូម៉ាស ហូប្បស៍ បាន​លើក​ឡើង​នៅ​សតវត្សរ៍​ទី១៧ នោះ​ឡើយ។ សច្ចភាព​មួយ ដែល​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​មើល​រំលង​គឺ សត្រូវ​ពិត​ប្រាកដ​របស់​ខ្មែរ និង​អ្នក​នយោបាយ​ខ្មែរ​គឺ​មិន​មែន​បុគ្គល​នេះ បុគ្គល​នោះ គណបក្ស​នេះ ឬ​គណបក្ស​នោះ​ទេ ប៉ុន្តែ​ជា​បញ្ហា​ធំៗ​ដែល​ប្រទេស​ជាតិ​កំពុង​តែ​ប្រឈម​មុខ​ដូច​ជា ភាព​ក្រីក្រ បញ្ហា​សុខភាព​និង​សុខុមាលភាព​របស់​ប្រជាជន អំពើ​ពុករលួយ​បញ្ហា​អប់រំ ភាព​អសន្តិសុខ និង​អយុត្តិធម៌​នៅ​ក្នុង​សង្គម ការ​រំលោភ​សិទ្ធិ​មនុស្ស ការ​បំផ្លិច​បំផ្លាញ​បរិស្ថាន និង​ធនធាន​ធម្មជាតិ គ្រោះថ្នាក់​ធម្មជាតិ​ជន​អន្តោ​ប្រវេសន៍​ខុស​ច្បាប់​និង​បញ្ហា​ព្រំដែន​។ល។

ដោយ ប៉ា ច័ន្ទរឿន បេក្ខជន​បណ្ឌិត​ផ្នែក​ទស្សនវិជ្ជា ការ​អភិវឌ្ឍ​សាកល​វិទ្យាល័យ​ឆាលស្ទើត​ប្រទេស​អូស្ត្រាលី

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s